My mind, a stranger place

vendredi, janvier 06, 2006

Balou

Mijn hondje, ne schat van nen Jack, is vandaag mee naar 't werk.
Deze middag ben ik met haar tot aan het park gereden en daar zijn we dan een wandelingske gaan doen.
Opeens wil ik zo een open plek in het park oversteken, maar zie ik nog net op tijd in de verte een grote hond loslopen. Ik zeg in mijn eigen, geen miserie zoeken, dus ik keer op mijn stappen terug en neem een ander weggeltje. Natuurlijk had die grote loebas mijne sus al lang opgemerkt (ja, ze heeft nu ook ni direct camouflagekleuren voor in een park natuurlijk...). Bon, ziet er nog een braaf diertje uit... valt mee... maar Doel krijgt 't zot, ze schiet er vandoor! En dan heeft ze natuurlijk juist geteld... 8 meter :o/
Snok! Ze vliegt rommedom met de pootjes de lucht in, ze verschiet haar nen bult, volgens mij dacht ze efkes dat die grote loebas haar al half opgeslokt had, dus ze geeft mij daar ne kajiet! waar half het park van schrikt!
Van achter de boompjes hoor ik een klein zwak onzeker bang stemmetje: "Balou...? Où es-tu...?"