My mind, a stranger place

mercredi, janvier 11, 2006

chilling...

Ik zit weer met een dilema...
Wa zeg ik?! Eén??? Verschillende!

Ma bon, één me ne keer:
- dezen avond is't weeral pakdepintdag met de maskes... maar ik ben zo moe... ('t was gisteren weeral 1u30 voor ik sliep en bibieken kan daar echt ni meer tegen... ik word oud zulle!). Maar langs den andere kant ben ik ook zooooo curieus en wil ik mijn vriendinnekes ni laten stikken... Maar ik ben zo moe... en ik kijk al uit naar een ontspannende jaccuzi (kan ik morgen weer ni meer uit de voeten van de spierpijn, hihi, binnenpretje, hahaha!! good one!! :oD). En anderzijds zou ik zeggen, ik ga in de rapte ene pakken en direct weg! Ja, kende da? Da's identiek hetzelfde als dat ik vorige week gezegd heb, en toen werd het 3u! En daarenboven ben ik dan morgenavond wéér op zwier (jabbedabbedoooooeeeeee! ;o)). Als ik dat doe haal ik vrijdagochtend ni. Voelde mij dezen ochtend trouwens weeral alsof ik vanonder bulldozerken kwam gekropen... ni goe he mannen, ni goe... Maar den Jeason zal er misschien zijn!! En ik zou hem graag vragen hoe hij zich nu voelt?! hihi. En C moet mij nog vertellen over haar sacoche die gepikt geweest is... Had ik nu toch maar een beetje meer karakter he, dan zou ik gewoon eens binnenspringen om 21u30 en om 22u30 doorgaan... Yeah right! And pigs can fly!

- Tweede dilema: verjaardagsfeestjes : 2 op 1 dag... fuckerdefuckerdefuck!
Ik kreeg eerst een mailtje van K met een uitnodiging voor 20/1, dat was ideaal. Daarna tweede mailtje dat het verplaatst was naar zaterdag 21/1 wegens te veel mensen die niet konden komen op 20/1. Diezelfde dag krijg ik natuurlijk een mailtje van mijn beste vriendinneke (G) dat zij van plan is om zaterdag een aantal vrienden uit te nodigen voor haar verjaardag... Vorig jaar heb ik mijn 30ste in besloten kring gevierd, juist enkel met G en F... Ik wou liever aan de mensen die echt iets voor me betekenen plezier doen dan een ganse bende uit te nodigen die misschien enkel maar vriendelijk zijn uit beleefdheid. (bon, ik besef wel dat dit mijn minderwaardigheidscomplex is dat hier spreekt, maar toch). G haar feestje begint om 19u, een gezellig samenzijn en iedereen brengt iets mee om te eten. K haar feestje begint om 21u, haar zie ik de laatste tijd iets meer, maar de vriendschap is nog niet zo ver gevorderd... Wat moet ik doehoehoeeeen?

- Derde dilema: R-man...
Hoe langer hoe minder ik denk dat we bij mekaar passen. Aantrekkingskracht zeker... ('t is juist daarom da'k zo met den trouille zit...). Het lijkt zo verdacht sterk op wat ik voelde voor mijn Flinstone... Onbeheersbaar, oncontroleerbaar... Why does it hurt so much? En ik heb eerlijk gezegd geen ballen goesting om heel die historie oppernieuw te beleven... Ok, ik heb er ook veel uit geleerd, maar ik zou graag kunnen zeggen da'k intussen slim genoeg ben om mij niet meer door dezelfde listen te laten strikken!