My mind, a stranger place

mercredi, janvier 04, 2006

Last night, the sequel

Thuisgekomen, ben ik dan een fikse wandeling gaan maken, kwestie to clear my head... daarna een superportie spaghetti om mij te belonen ;o) en gelukkig (ik kies mijn avonden goed) mocht ik om 20u naar de kine. Die massages maken toch iedere keer weer een ander mens van mij... Dat ik nog nooit (ik zeg wel NOOIT) een lief gehad heb die mij gemasseerd heeft, is eigenlijk een ware schande... Waarom moet ik nota bene altijd op van die ego-trippende, self-loving pacha's vallen??? Afin, da's een ander verhaal.

Dus tijdens mijn zalige massage (en deze keer was het écht de moeite) *picture: ik lig daar op mijn buik met mijn snoet tussen die spleet van de tafel bijna te kwijlen van den deugd...* hoor ik mijn gsm twee keer biepen. Smskes...! Mijn hart springt telkens ne slag over. Met moeite kan ik mezelf bedwingen om niet recht te springen (maar dat zou dus héél slecht zijn voor mijn hernia)... De kine vertelt me over zijn beursaandelen, ik knik (zo goed als ik kan met mijn snoet tussen die spleet) en ik mompel af en toe "allez", "amai!", "is da waar?" en meestal ad random. Toch minstens één keer op de drie goed ;o)

Nog voor ik mijn gordel aan heb zit ik al met mijn gsm in mijn pollen ("onnozel trut", zeg ik bij mezelf).
Eerste berichtje (19u56):
"Bombardeer me maar met smsjes hoor. Had lader niet bij en gsm was plat. Vandaar stilte. Hoe was nieuwjaar? Verder alles ok?"
Tweede berichtje (20u25):
"Even dacht ik dat ik jou gedroomd had. N bestaat niet..." (deze keer had ik ne serieuzen déjà-vu...)

Toen ik terug naar huis reed (da's ongeveer 2minuten dus) spookten duizenden gedachten door mijn hoofd. Maar één bleef hangen... 'Hier klopt iets niet...'
Als hij zaterdagochtend naar de ardennen is getrokken om nieuwjaar te vieren, en hij moest zondagavond zijne kleine ophalen, dan zou hij over huis gepasseerd zijn, en zou hij zonder twijfel zijn lader opgepikt hebben. Als hij in de ardennen gebleven is, hoe is dan diene kleine tot ginder geraakt????

Tegelijk met die déjà-vu gaat er ergens een alarmbel rinkelen... het is zeker niet de eerste keer dat ik het gevoel heb dat er iets niet klopt... niet in de chronologie en nog minder met betrekking tot de ontzaglijk grote discrepantie tussen bepaalde smsjes of mailtjes en het geobserveerde gedrag...